اختلال شخصیت وابسته:
ویژگی اصلی و برجسته این اختلال اجازه دادن به دیگران برای تصمیم گیریهای مهم زندگی فرد است. افراد مبتلا به این اختلال معمولا برای اینکه در کجا باید زندگی کنند چه نوع شغلی باید داشته باشند و دوستان آنها چه کسانی باید باشند به همسر، والدین و دوست خود تمکین می کنند. آنها نیازهای خود را نسبت به نیازهای افرادی که به آنها وابسته اند، در مقام دوم قرار می دهند احساس می کنند هرگونه پافشاری بر نیازهای خودشان ممکن است این رابطه را به خطر بیندازد این افراد معمولا به خاطر ترس از اینکه رها شوند بهره کشی جسمانی یا روانی زیادی را تحمل می کنند به همین نسبت ، زمانی که آنها حتی برای مدت کوتاهی تنها هستند ، دچار ناراحتی و درماندگی شدید می شوند به همین خاطر آنها معمولا به قیمت گزاف جویای مصاحبت هستند آنها عزت نفس ندارند و اغلب خود را احمق و درمانده می دانند .این اختلال می تواند ناشی از رفتار والدین باشد که هم بیش از اندازه حمایتی و هم خودکامه است.والدین بیش از اندازه حمایتی ، وابستگی را در فرزندان خود ترغیب می کنند و این رفتار وابسته حس مراقبت تسلی بخش را برای والدین به ارمغان می آورد. این اختلال در زنان بیشتر از مردان دیده می شود .
زنان بارداری که به این اختلال مبتلا هستند،چنانچه در لحظه زایمان همسر آنها در اتاق زایمان حضور نداشته باشد ، بسیار بیشتر مضطرب می شوند،در حالیکه زنانی که به این اختلال مبتلا نیستند از عدم حضور شوهر خود به هنگام زایمان متأثر نمی شوند.
