در اینجا چند نکته وجود دارد که به شما کمک می کند فاصله را پر کنید و مطمئن شوید که صدای شما شنیده می شود: 1. گوش کنید و صبور باشید: ارتباط یک خیابان دو طرفه است. قبل از بیان افکار خود، برای گوش دادن به صحبت های والدین خود وقت بگذارید. صبور بودن و توجه نشان می دهد که برای دیدگاه آنها ارزش قائل هستید. 2. خود را به وضوح بیان کنید: هنگام به اشتراک گذاشتن افکار و احساسات خود، واضح و مشخص باشید. از جملات مبهم مانند "تو هرگز مرا درک نمی کنی" خودداری کنید. در عوض، سعی کنید بگویید: "من ناراحت می شوم وقتی..." 3. از عبارات "من" استفاده کنید: با استفاده از جملات "من" مالکیت احساسات خود را به دست آورید. به عنوان مثال، به جای سرزنش با «تو همیشه...» بگویید: «من احساس ناامیدی می کنم وقتی...» 4. به دنبال سازش باشید: به یاد داشته باشید، مخالفت کردن اشکالی ندارد. سعی کنید از طریق مصالحه وجه مشترک پیدا کنید نه اینکه راه خود را فشار دهید. یافتن حد وسط نشان دهنده بلوغ و احترام است. 5. دیدگاه آنها را بپذیرید: درک کنید که والدین شما بهترین علایق شما را در دل دارند. دیدگاه آنها را بپذیرید، حتی اگر با آن موافق نیستید. احترام متقابل کلید ارتباط سالم است. به یاد داشته باشید: ارتباط خوب نیاز به تمرین دارد. اگر همه چیز یک شبه بهبود پیدا نکند، اشکالی ندارد. به کار روی ایجاد اعتماد و تفاهم با والدین خود ادامه دهید. نویسنده: آنیتا کشاورز کرمانی، روانشناس کودک و نوجوان

-->